انجمن های شهید آوینی

تو گل سرخ منی

تو گل یاسمنی

تو چنان شبنم پاک سحری

نه

از آن پاکتری

تو

بهاری

نه

بهاران ازتوست

ازتومی گیرد وام

هربهاراین همه زیبائی را

هوس باغ وبهارانم نیست

ای بهین باغ و بهارانم

تو 

                                                                                                                                                                           یاران به طواف مرگ رفتند

بشتاب  که  تا  ز ره  نمانیم 

من اگر ما نشوم تنهایم

تو اگر مانشوی خوشتنی

از تو کجا که من و تو

پنجۀ پوچ ستمکاران راوانکنیم

از کجا که  من  و تو 

خیل رسوایان را

از رسوا نکنیم

بسم رب المهدی (عج)

میان عاشق و معشوق هیچ حائل نیست ...

تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز ...

توبه اندازۀ تنهایی من خوشبختی

من به اندازۀ زیبایی تو غمگینم 

مگر شمس فلک باشد بدین فرخنده دیداری

مگر نفس ملک باشد بدین پاکیزه اخلاقی

یک دوجامم دی سحرگه اتفاق افتاده بود

و زلب ساقی  شرابم  در مذاق افتاده بود 

یکی راکه دربند بینی  مخند

مباداکه روزی درافتی به بند 

تانیست نگردی ره هستت مدهند

این  مرحله با همت پستت ندهند 

زبس گل که درباغ ماءواگرفت

چمن رنگ ارتنگ مانا گرفت 

یا رب اندر کنف  سایۀ  آن  قد بلند

گرمن سوخته یکدم بنشینم چه شود 

یاران چه غریبانه رفتند از این خانه

هم سوخته شمع ماهم سوخته پروانه 

دل من ارزنی عشق توکوهی

چه سایی پیش کوهی ارزنی را 

درمیان من وتوفاصله هاست

گاه می اندیشم

می توانی توبه یک لبخدی

ازمیان فاصله رابرداری

دل من بادل تو

هردوبیزارازاین فاصله هاست

تاب بنفشه مي دهد طره مشك ساي تو

پرده غنچه مي درد خنده دلگشاي تو

يا علي

با عرض سلام خدمت آقا يا خانوم مهجور گرامي

عرضي داشتم خدمتتون

اينكه مشاعره يعني اينكه با حرف آخر بيت قبلي يك شعر جديد بنويسيم نه اينكه هر شعري كه به نظرمون اومد را بياريم.

بنابراين با "و" بيت بعدي را بايد آغاز كنيم.